Zanim stanęłam pierwszy raz na macie, temat jogi krążył wokół mnie i pojawiał się, jako pomysł na ciekawą aktywność. Powstrzymywały mnie jednak obawy, że nie jestem dość rozciągnięta, albo, że nie poradzę sobie z niektórymi pozycjami. Na fali postanowień noworocznych, stwierdziłam, że jednak spróbuję i wybrałam się na zajęcia. Potem poszłam na kolejne i kolejne… I tak już zostało, a joga wciągnęła mnie na dobre. Okazało się, że wcale nie muszę być super elastyczna i od razu zaplatać się w precel.

Metoda Iyengara, od której zaczęłam przygodę z jogą, dała mi solidne podstawy. Nauczyłam się jak ustawiać bezpiecznie ciało w asanach, zwracać uwagę na ograniczenia i szanować je. Po jakimś czasie zaczęłam szukać bardziej dynamicznej praktyki. Tak trafiłam na Vinyasa Jogę i Ashtangę, gdzie uważność, oddech i ruch łączą się w jedno. Na przestrzeni wielu lat moja praktyka się zmieniała, a ja przekonałam się, że zawsze najtrudniejszą asaną jest „umieć odpuścić”. 

Uczestniczyłam w wielu warsztatach i kursach prowadzonych między innymi przez Kino MacGregor, Matthew Sweeneya i Krystiana Mesjasza. Ukończyłam również kurs nauczycielski akredytowany przez międzynarodowe stowarzyszenie Yoga Alliance (RYT200).